کاهش ریسک حوادث دوران کودکی

حوادث از مهمترین علل مرگ در کودکان سنین بین ۱ تا ۵ سال است. هر سال حدود ۵۰۰ کودک زیر ۵ سال به علت یک حادثه در خانه به بیمارستان می‌رود. کودکان نیاز به کشف کردن و یادگیری راجع به اشیاء پیرامون خود دارند. شما باید تا جای ممکن از طریق ایمن کردن خانه‌تان برای جلوگیری از آسیب، در انجام این کار به آنها کمک کنید.

برای ایجاد امینت بیرون از خانه نکات زیر را به مسئولین امر گوشزد کنید:

• مسیر عبور امن‌تری بسازند.
• تجهیزات ایمنی ضروری برای خانه مثل هشدار‌دهنده‌های دود، دریچه‌های ایمنی و سپر جلو بخاری تأمین کنند.
• مکان‌های بازی امن و در دسترس فراهم کنند.
• پله‌ها و پیاده‌روها را ترمیم کنند و روشنایی را بهبود بخشند.

آموزش دادن کودکان در مورد امنیت:

کودکان زیر سه سال نمی‌توانند توصیه‌های ایمنی را درک کرده و به یاد آورند. بنابراین نیاز دارند همیشه یک بزرگسال نزدیکشان باشد. از سن ۳ سالگی کودکان می‌توانند شروع کنند به یاد گرفتن اینکه چگونه کارهای بی‌خطر را انجام دهند. اما بعضی اوقات که مثلاً هیجان‌زده یا پریشانند فراموش خواهند کرد.

نکاتی که می‌توان برای حفظ امنیت به کودک آموزش داد:

• نام خانوادگی فرزندتان را به او یاد بدهید.
• آدرس خانه را همین که بزرگتر شدند و توانستند آن را حفظ کنند به آنها یاد بدهید.
• به محض اینکه به اندازه‌ای بزرگ شدند که بتوانند خطر را درک کنند، راجع به شماره اورژانس ۱۲۵ و ۱۱۰ به آنها توضیح دهید به ویژه اگر مبتلا به صرع، دیابت، نابینایی یا در هرگونه وضعیتی هستند که برای کمک نیاز به این شماره دارند.
• به آنها یاد دهید اگر گم شدند، همان جایی که هستند بمانند و به مادر دیگری که دختران و پسران کوچک دارد بگویند. این بهتر از این است که به آنها بگویید در همه حال با هیچ ‌کس حرف نزنند.

توصیه‌های زیر توسط اتحادیۀ پیشگیری از سانحه در کودکان تهیه شده و به ۳ بخش تقسیم می‌شود:

۱.ایمنی برای تمام کودکان زیر 5 سال

۲. ایمنی برای کودکان قبل از راه رفتن

۳. ایمنی برای زیر ۵ساله‌هایی که قادر به راه رفتن اند.

این تقسیم‌بندی، سوانح را صرفاً نه با سن کودک که با مهارت‌های کودک نیز مرتبط  می‌داند.

کودکانِ خیلی خردسال به طور کامل برای اجابت تمام نیازهاشان به یک بزرگسال وابسته اند. آنها هیچ کنترلی بر محیط اطراف و اتفاقاتی که برایشان می‌افتد ندارند، اما وقتی شروع به خزیدن و سپس راه رفتن می‌کنند، می‌توانند خود را در معرض خطر قرار دهند.

منبع:

مؤسسۀ NHS بریتانیا