
همه چیز درباره عفونت ادراری در کودکان و نوزادان
عفونت ادراری در کودکان و نوزادان زیر یک سال یکی از مشکلات شایعی است که میتواند با علائمی مانند تب بالا، دلدرد، سوزش ادرار یا علائم گوارشی همچون استفراغ همراه باشد. این مشکل در پسران ختنهنشده و دختران بیشتر دیده میشود و اگرچه اغلب نگرانکننده نیست، اما تشخیص به موقع آن و شروع درمان عفونت ادراری در کودکان از اهمیت بسیاری برخوردار است. آگاهی از علائم عفونت ادراری در کودکان و انجام اقدامات پیشگیرانه میتواند نقش مهمی در حفظ سلامت آنها ایفا کند. در ادامه، به بررسی کامل این موضوع خواهیم پرداخت.
علت ایجاد عفونت ادراری در کودکان و نوزادان چیست؟

آنچه در این مقاله میخوانید نمایش
عفونت ادراری در کودکان یکی از مشکلات شایعی است که میتواند به دلایل مختلفی رخ دهد. این بیماری زمانی اتفاق میافتد که باکتریها وارد مثانه یا کلیه کودک شوند و به جای دفع از بدن، در این اندامها تجمع یافته و تکثیر شوند. از جمله دلایل عفونت ادراری در کودکان میتوان به وجود ناهنجاریهای مادرزادی در مجاری ادراری اشاره کرد که باعث انسداد یا اختلال در تخلیه ادرار میشود. همچنین برگشت غیرطبیعی ادرار از مثانه به کلیه، که به آن "ریفلاکس ادراری" گفته میشود، از دیگر عوامل اصلی این بیماری است.
عوامل محیطی مانند رعایت نکردن بهداشت هنگام تعویض پوشک یا شستشوی نامناسب ناحیه پوشک، نگهداشتن طولانی ادرار توسط کودک، و نشستن در وان حمام نیز میتوانند زمینهساز ورود و تکثیر باکتریها باشند. علاوه بر این، مشکلات گوارشی مانند یبوست یا وجود کرمک در مدفوع میتوانند احتمال ابتلا به عفونت ادراری در کودکان را افزایش دهند. سابقه خانوادگی ابتلا به این عفونت نیز ممکن است نقش ژنتیکی در بروز آن داشته باشد.
تشخیص سریع علائم عفونت ادراری در کودکان همچون تب، درد یا سوزش هنگام ادرار، و دلدرد، اهمیت زیادی دارد، زیرا عدم درمان به موقع میتواند پیامدهای جدی مانند تخریب بافت کلیه، ایجاد اختلال در رشد، فشار خون بالا و حتی نارسایی کلیه به دنبال داشته باشد. برای جلوگیری از این عوارض، اقدام به درمان عفونت ادراری در کودکان به محض مشاهده علائم اولیه ضروری است.
علائم عفونت ادراری در کودکان و نوزادان
عفونت ادراری در کودکان ممکن است با علائم مختلفی ظاهر شود که بسته به سن کودک، این علائم میتوانند متفاوت باشند. در نوزادان، این بیماری اغلب با تب یا بیحالی و در برخی موارد با سردرد همراه است. در کودکان بزرگتر، علائم به شکل درد یا سوزش هنگام دفع ادرار، تکرر ادرار، و درد در نواحی پایین شکم بروز میکند. آگاهی از علائم عفونت ادراری در کودکان و تشخیص به موقع آن اهمیت زیادی دارد، زیرا درمان نکردن این بیماری میتواند به عوارض جدی همچون آسیب به کلیه منجر شود. در ادامه به نشانههای شایع این بیماری اشاره شده است:- درد یا سوزش ادراری هنگام دفع
- تکرر ادرار یا احساس نیاز مکرر به دفع ادرار
- بیاختیاری ادرار یا شبادراری، حتی پس از کنترل ادرار توسط کودک
- درد در ناحیه پایینی شکم یا پهلوها
- دفع ادرار بد بو، کدر یا مشاهده خون در ادرار
- تب و لرز
- خستگی شدید و بیحالی
- استفراغ یا علائم گوارشی دیگر
تشخیص و درمان عفونت ادراری در کودکان

درمان عفونت ادراری در کودکان
درمان عفونت ادراری در کودکان اغلب با مصرف آنتیبیوتیک مناسب تحت نظر پزشک آغاز میشود. این داروها معمولاً طی دو تا سه روز باعث کاهش درد و سوزش میشوند، اما تکمیل دوره درمان برای پیشگیری از عود عفونت ضروری است. در مواردی که کودک هنگام ادرار درد شدیدی دارد، پزشک ممکن است داروهایی برای بیحس کردن موقت مجاری ادراری تجویز کند که ممکن است باعث تغییر رنگ ادرار به نارنجی شود. برای کمک به بهبود سریعتر، به کودک مایعات بیشتری بدهید، اما از نوشیدنیهای کافئیندار مانند نوشابه و چای که ممکن است مثانه را تحریک کنند، اجتناب کنید. در صورت شدت بیماری یا عدم پاسخ به درمان خوراکی، کودک ممکن است نیاز به بستری در بیمارستان و دریافت آنتیبیوتیک وریدی داشته باشد. تشخیص و درمان صحیح این بیماری از عوارض جدی مانند آسیب کلیوی جلوگیری میکند و به سلامت کلی کودک کمک میکند.نحوه نمونه گیری ادرار در کودک

نمونهگیری برای کودکانی که کنترل ادرار ندارند
- به کودک مایعات بدهید تا احتمال ادرار کردن افزایش یابد.
- ناحیه تناسلی کودک را با صابون شسته و با حوله بدون پرز خشک کنید.
- چسب کیسه ادراری (تحویلی از آزمایشگاه) را به ناحیه تناسلی بچسبانید، بدون اینکه داخل کیسه را لمس کنید.
- اطمینان حاصل کنید که کیسه بهطور کامل ناحیه تناسلی را پوشش داده و چسب اطراف آن محکم به پوست چسبیده باشد.
- کیسه ادرار را حداکثر نیم ساعت در محل نگه دارید. در صورت عدم ادرار در این مدت، کیسه را تعویض کنید.
- به محض خروج ادرار، کیسه را خارج کرده، سر آن را تا کنید و به صورت ایستاده در ظرف مخصوص قرار دهید.
- نمونه باید در کمتر از ۱۵ دقیقه به آزمایشگاه برسد.
نمونهگیری برای کودکانی که کنترل ادرار دارند
- ناحیه تناسلی کودک را مانند روش قبل شسته و خشک کنید.
- اجازه دهید کودک کمی از ادرار خود را دفع کند.
- باقیمانده ادرار را که با پوست تماس نداشته است، در ظرف استریلی که از آزمایشگاه تحویل گرفتهاید، جمعآوری کنید.
- دقت کنید که داخل ظرف را لمس نکنید.
- ظرف نمونه باید حداکثر ظرف ۱۵ دقیقه به آزمایشگاه منتقل شود.




